12 marca we naszyj szkole był wielki fest – DZIYŃ ŚLŌNSKI, świyntowali my to, co nojpiynkniejsze na Ślonsku – nasze lygyndy, muzyka, tańce i gościnność! Było to spotkanie ze ślonską godką i kulturą.
Zaproszyni goście – p. Jacek Mokros – wójt gminy Kochanowice, p. Maria Dziuk – lokalna poetka oraz goście z wymiany uczniowskiej ze Schöllkrippen mogli łoboczyć wystympy przygotowane przez naszych bajtli i rechtorów.
W tym dniu cza tysz pamiyntać ło patronie naszej szkoły Karolu Miarce. To właśnie łon walczył o polskość każdego Ślonzoka, był tysz rechtorem, społecznikiem i pisorzem.
Na poczōntku szkolno orkiestra piyknie zagrała ślōnskie melodie, śpiywoki ze szkolnego chóru zaśpiywali „Poszła Karolinka do Gogolina” pod łokiem rechtora muzyki p. Dominika Matuska.
Ślōnsk to jes nasza mała ojczyzna, pełna ciekawych historyi i łopowieści. Szkolorze z klasy 6a pokozali, skond się wzięły w naszym herbie kochanowickie kaplicki i co wspólnego ma z nimi Utopiec, srogi lomp, którego możemy spotkać kole stawu. Wysuchali my lygyndy napisanej przez panią M. Dziuk. Nie zapomnielimy, że Ślonzocy są tysz roztańczonym regionem, dlatego mańsze kamraty z klasy 3c zatańczyły ślonski taniec „Owczareczek”.
Dla kożdego Ślonzoka korzenie są richtig ważne. Kochanowice wiele zawdzięczają famili von Aulock, co chcielimy pokozac we scence „Moja Oma i duch von Aulocka”. Lygynda mówi, że do dzisiej kochanowicki dziedzic jest widywany kole kościoła. Na sam koniec bajtle z klasy 1b i 6a piyknie zaprezentowali się w ślōnskim trojaku.
Naszo godka przetrwała kupa lot, a my chcieli się postarać, żebyście łoniej nie zapomnieli. Bo przeca Ślonzok to brzmi dumnie.
Pamiyntejcie Ślonsk to niy ino regiōn, to je spōsōb myślynio, godanio i życio. To duma z naszych korzeni, zabytków i poczucie, że my są stond.
Małgorzata Watoła-Hanulok
Małgorzata Golenia
Hanna Zakrzewska
Agata Łebek
